برون گرایی

برنامه رییس نامحسوس رو می بینید؟

اگر نمی بینید جریان یک رییسی هست که تغییر قیافه می دهد و به عنوان یک کارآموز می رود بین کارمندانش و کارهای آن ها را یاد می گیرد و می بیند نیازها و علاقه مندی هایشان چیست و چه چیزهایی برای کار و محیط کاریشان می خواهند و بعد طبق چیزی که آن ها گفته اند در آخر بهشان بابت زحماتی که در شرکتش کشیده اند پاداش می دهد و مثلا اگر یکی خانه ای خریده و به بانک بدهکاراست،پول بدهیش را می دهد یا اگر کسی می خواهد برا ی ارتقای شغلیش به دانشگاه برود هزینه دانشگاهش را می پردازد.

خوب این که این برنامه خیلی برنامه جالبیست و خیلی کارخوبی انجام می دهند درست اما برای من یک قسمت دیگر این برنامه جذابیت دارد و اینکه مردم آمریکا چقدر راحت صحبت می کنند.

مثلا سرکارگر یک بخش تولیدی به کسی که برای یادگرفتن کارآمده و باراولی هست که می بیندش درزمان استراحت خیلی راحت از خواسته ها و خانواده و اینکه مثلا به تازگی یک ماشین خریده و دارد قسطش را می پردازد می گوید.

خانم سرآشپز خیلی راحت میگوید که به تازگی مادرش را ازدست داده و آرزوی مادرش این بوده که خانواده را دور هم جمع کند.

خانم فروشنده می گوید که یک مادر مجرد است و سه فرزند دارد و هدفش این است که آن هارا به کالج بفرستد.

همه این حرف ها دربرخورد اول گفته می شود.آنها اصلا سعی نمی کنند خودشان را جور دیگری نشان دهند یا مخفی کاری کنند.درست برعکس ما!!!

/ 14 نظر / 21 بازدید
نمایش نظرات قبلی
رستگار

اصلا چرا باید توی اولین برخورد مسائل شخصیمون رو به کسی بگیم؟! شاید چون اونا فرهنگشون اینه راحت میگن...و کسی هم سواستفاده نکنه از اطلاعاتی که از کسی گرفته.

مینو

عزیزم اینقدر بچه گانه با مسئله ی رسانه روبه رو نشید..این فیلمه..اگر بخواد اول صمیمی بشن و بعد هر کس بگه چی میخواد که کلی طول میکشه وتایم سریال بالا میره..این که شما می بینید نیاز فیلمنامه است برای پیش برد داستان..توی امریکا مردم تا همدیگه را ببینن نیازهای ودرونیات شون را بیرون نمی ریزن:|

somi

سلام لورا جون چندوقت پیش یک برنامه دیدم که میگفت یکی از رموز زندگی خوب اینه که همونی که هستی جلوه کنی چون تظاهر فوق العاده انرژی گیره وهمین باعث میشه آرامش نداشته باشیم'منم کلی فکر کردم و فهمیدم یکی از راههای جوون موندنم همینه[لبخند][نیشخند]

مینو

یعنی شما فکر میکنید این کاملا مستند و واقعی است؟!!!...خب پس هیچی دیگه...... ببخشید قصد نداشتم همچین حسی را در شما ایجاد کنم..من هیچ چنین چیزی را نمیخواستم نشون بدم...معذرت میخوام...ظاهرا من به شدت دچار نفهمیدگی هستم:)

نازنین

لورا جان عزیزم قدرت رسانه همینه دیگه که شما با دیدن یه فیلم فکر می کنی اونها چه آدم های ایده الی هستن ولی ما این طور نیستیم اصلا دیدن یک فیلم ملاک برای شناخت آدم های یک جامعه نیست عزیزم

مینو

نه عزیزم شما نباید جامعه ی غربی را وقت از سریال ها وفیلم ها وحتی مستندهای ساختگی درک ودریافت وقضاوت کنید..واقعیت اینطوری ها هم نیست...حرف من فقط همین بود..ببخشید ناراحت شدی...خدانگهدار:)

somi

چه ربطی داره لورا جان راست میگه من کلا زیاد باهاشون برخورد کردم چیزی درونشون نگه نمیدارن درواقع خودشونو تخلیه میکنن 'جبهه گیری سیاسی نبود که'اگه اینجوری باشه شاید خیلیها تحت تاثیر رسانه اینوری هستند که فک میکنند همه اینا دروغه

کیانا

سلام خیلی وقته میخونمت ولی تاالان خاموش بودم. دقیقا با حرفت موافقم . نمونه آشکار کردن افکارمون رو در همین پست خودت میبینیم.در این دنیای مجازی ،توی وبلاگی که خیلی عمومی نیست چند نفر تصمیم گرفتن ثابت کنند داری اشتباه میکنی. میتونی تعمیم اش بدی به دنیای واقعی و ادمهای که احساس نزدیکی و صمیمت ودلسوزی بیشتری واست دارن. موفق باشی

نازنین ایتالیا

خیلی هم خوب نوشتی. ببین من با این مساله موافقم که هر چیزی که نشون می دن عین واقعیت نیست، ولی این رو قبول دارم که حتی اگه 5 درصد از واقعیت هم باشه، پس ارزش داره که راجع بهش فکر کنی. اتفاقا این پستت رو من خیلی پسندیدم! همیشه که نباید در مورد گل و بلبل حرف زد!

نسیم

به نظر منم آدمای رها تری نسبت به ما هستن...فرهنگ ما گیر و گور زیاد داره...واسه همین از ما شاد ترن